
يک بحث ديگر مسئلهی بسيار مهمّ انتخابات است . انتخابات در كشور ما مظهر «حماسهی سياسی» است ؛ مظهر اقتدار نظام اسلامی است ؛ مظهر آبروی نظام است . آبروی جمهوری اسلامی به انتخابات و حضور مردم در پای صندوق های رأی و تأثير يكايک مردم در انتخاب مديران كشور است . انتخابات مظهر ارادهی ملّی است ، نماد مردمسالاری دینی است . ما كه مسئلهی مردمسالاری اسلامی را در مقابل دموكراسی ليبرال غربی مطرح كرديم ، مظهر مردمسالاری اسلامی همين حضور مردم در انتخابات است . لذا به خاطر اهمّيّتی كه انتخابات دارد، دشمنان ملّت ايران هميشه سعی كردهاند انتخابات را از شور و هيجان بيندازند ؛ برنامهريزی كردند كه مردم را از حضور در پای صندوق های رأی باز بدارند ؛ مردم را دلسرد كنند ، مردم را نااميد كنند . در طول سال های مختلف كه ما انتخابات داشتيم - چه انتخابات مجلس و چه به خصوص انتخابات رياست جمهوری ـ هميشه دشمنان ما سعی كردند اين انتخابات را بیرونق كنند ؛ اين به خاطر اهمّيّت انتخابات در كار كشور است .
من چند نكته را در باب انتخابات عرض میکنم . البتّه دو ماه و اندی فرصت باقی است ؛ اگر عمری بود ، باز در فرصت های ديگر راجع به انتخابات مطالب ديگری را عرض میکنم ؛ فعلاً چند نكته را عرض میکنم .
نكتهی اوّل اين است كه در درجهی اوّل ، گسترش مشاركت و حضور گستردهی مردم در انتخابات اهمّيّت دارد . شور انتخاباتی در كشور و حضور مردم پای صندوق های رأی میتواند تهديدهای دشمنان را بیاثر كند ؛ میتواند دشمن را نااميد كند ؛ میتواند امنيّت كشور را تأمين كند . ملّت عزيز ما در همهی نقاط كشور اين را بدانند ؛ حضور گستردهی آن ها در پای صندوق رأی ، در آيندهی كشور تأثير دارد ؛ در امنيّت ، در استقلال ، در ثروت ملّی ، در اقتصاد ، در همهی مسائل مهمّ كشور تأثیر میگذارد . این نكتهی اوّل ؛ كه انتخابات باید به توفیق الهی ، به كمک پروردگار ، با همّت ملّت ایران ، با مشاركت گسترده تحقّق پیدا كند .
نكتهی دوّم در انتخابات ، همهی سلیقهها و جریان های معتقد به جمهوری اسلامی باید شركت كنند ؛ این ، هم حقّ همه است ، هم وظیفهی همه است . انتخابات مال یک سلیقهی خاص ، مال یک جریان فكری و سیاسی خاص نیست . همهی كسانی كه به نظام جمهوری اسلامی و به استقلال كشور معتقدند ، به آیندهی كشور اهمّیّت میدهند ، دلشان برای منافع ملّی میسوزد ، باید در انتخابات شركت كنند . رو گرداندن از انتخابات ، مناسب كسانی است كه با نظام اسلامی مخالفند .
نكتهی سوم ؛ در نهايت ، رأی مردم تعیین كننده است . آن چه كه اهمّیّت دارد ، تشخیص شما و رأی شما است . باید خودتان تحقیق كنید ، ملاحظه كنید ، دقّت كنید ، از انسان های مورد اعتمادتان بپرسید ، تا به اصلح برسید و اصلح را انتخاب كنید . رهبری ، یک رأی بیش تر ندارد . بندهی حقیر مثل بقیهی مردم ، یک رأی دارم ؛ این رأی هم تا وقتی كه در صندوق انداخته نشود ، هیچ كس از آن مطّلع نخواهد بود . حالا ممكن است آن كسانی كه صندوق دست آن ها است، بعد باز كنند ، خطّ اين حقير را بشناسند ، بفهمند بنده به چه كسی رأی دادم ؛ امّا تا قبل از رأی دادن ، كسی مطّلع نخواهد شد . اين جور نيست كه كسی بيايد نسبت بدهد كه رهبری نظرش به فلان است ، به بهمان نيست . اگر چنين نسبتی داده شد ، اين نسبت درست نيست . البتّه اين روزها با اين وسایل عجيب رسانهای كنونی ـ اين پيامک ها و امثال اين ها ـ متأسّفانه حرف های گوناگون ، نسبت های گوناگون به اشخاص گوناگون ، رواج دارد . گاهی ممكن است يک نفر هزاران پيامک بفرستد. برای من گزارش دادند كه ممكن است در ايّام انتخابات ، روزی چند صد ميليون پيامک ردّ و بدل شود . مراقب باشيد ، تحت تأثير قرار نگيريد ؛ نگاه كنيد ، تشخيص بدهيد ، اصلح را بشناسيد و برای ادای تكليف ، اسم او را به صندوق رأی بيندازيد . البتّه هر كسی و يا فعّالان سياسی میتوانند ديگران را هم با نظر خودشان همرأی كنند ـ اين اشكالی ندارد ـ امّا از حقير كسی چيزی در اين زمينه نخواهد شنيد . در عين حال مردم میتوانند به همديگر بگويند ، سفارش كنند ، تأكيد كنند ، توصيه كنند ، يكديگر را توجيه كنند و به هم كمك كنند برای شناخت اصلح. به هر حال آن چه كه ملاك عمل است ، رأی آحاد مردم است .
نكتهی چهارم در مسئلهی انتخابات و غير انتخابات ، همه بايد تسليم رأی قانون باشند ؛ در مقابل قانون تمكين كنند . آن حوادثی كه در سال ۸۸ پیش آمد - كه برای كشور ضرر داشت و ضایعهآفرین بود - همه از همین ناشی شد كه كسانی نخواستند به قانون تمكین كنند ؛ نخواستند به رأی مردم تمكین كنند . ممكن است رأی مردم برخلاف آن چیزی باشد كه منِ شخصی مایل به آن هستم ؛ امّا باید تمكین كنم . آن چه كه اكثریّت مردم ، اغلبیّت مردم آن را انتخاب كردند ، باید همه تمكین كنند ؛ همه باید زیر بار بروند . خوشبختانه سازوكارهای قانونی برای رفع اشكال ، رفع اشتباه ، رفع شبهه وجود دارد ؛ از این راهکارهای قانونی استفاده كنند . این كه وقتی آن چه كه اتّفاق افتاده است ، برخلاف میل ما شد ، مردم را به شورش خیابانی دعوت كنیم - كه این در سال ۸۸ اتّفاق افتاد - یكی از خطاهای جبرانناپذیر است . این تجربهای شد برای ملّت ما و ملّت ما همیشه در مقابل یک چنین حوادثی خواهد ایستاد .
نكتهی آخر ؛ این را همه بدانند كه آن چه ما برای رئیسجمهور آینده نیاز داریم ، عبارت است از امتیازاتی كه امروز وجود دارد ، منهای ضعفهایی كه وجود دارد . این را همه توجّه كنند ؛ رئیسجمهور هر دورهای باید امتیازات كسبی و ممكنالحصول رئیسجمهور قبلی را داشته باشد ، ضعفهای او را نداشته باشد . هر كسی بالاخره نقاط قوّتی دارد و نقاط ضعفی دارد . رؤسای جمهور - چه رئیسجمهور امروز ، چه رئیسجمهور فردا - نقاط قوّتی دارند و نقاط ضعفی هم دارند . همهی ما همین جوریم ؛ نقاط قوّتی داریم ، نقاط ضعفی داریم . آن چیزهایی كه امروز برای دولت و برای رئیسجمهور نقاط قوّت محسوب می شود ، این ها باید در رئیسجمهور بعدی وجود داشته باشد ، این ها را باید در خود تأمین كند ؛ آن چیزهایی كه امروز نقاط ضعف شناخته می شود - كه ممكن است شما بگویید ، من بگویم ، دیگری بگوید - این نقاط ضعف را باید از خود دور كند ؛ یعنی ما در سلسلهی دولت هایی كه پشت سر هم میآیند ، بايد رو به پیشرفت باشیم ، رو به تعالی و تكامل باشیم ، تدریجاً بهترین های خودمان را بفرستیم ؛ هر كسی میآید ، پایبند به انقلاب ، پایبند به ارزش ها ، پایبند به منافع ملّی ، پایبند به نظام اسلامی ، پایبند به عقل جمعی ، پایبند به تدبیر باشد . این جوری باید این كشور را اداره كرد . كشور ، كشور بزرگی است ؛ ملّت ، ملّت باعظمتی است ؛ مسائل تشویق كننده و مبشّر ، فراوان است ؛ مشكلات هم بر سر راه هر ملّتی و از جمله بر سر راه ما وجود دارد . آن كسانی كه آمادهی این میدان می شوند ، بايد با كمال قوّت ، با كمال قدرت ، با توكّل به خدا ، با اعتماد به تواناییهای این ملّت پیش بروند .
بیانات در حرم مطهّر رضوی - ۱ فروردین ۹۲