سعید جلیلی متولّد ۱۳۴۴ در منطقه ی معروف به طلاب مشهد مقدّس است . وی تحصیلات خود را تا مقطع دکتری علوم سیاسی از دانشگاه امام صادق (ع) تهران به پایان رسانده و به زبان‌های عربی و انگلیسی تسلّط دارد .
وی در دوران دفاع مقدّس به عنوان نیروی بسیجی بار‌ها برای دفاع از آرمان‌های انقلاب در جبهه‌های حق علیه باطل حضور یافت و سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ به درجه ی جانبازی نائل آمد .
جلیلی پس از جنگ ، رساله دکترای خود را با عنوان اندیشه ی سیاسی در قرآن در خصوص سیاست خارجی اسلام به رشته ی تحریر درآورد که پروفسور حمید مولانا بر آن مقدّمه نوشته است ؛ این رساله در لبنان به زبان عربی ترجمه و منتشر شده است .
وی در سال ۱۳۶۸ به وزارت امور خارجه رفت و پس از یک دوره ی ۲ ساله ، ریاست اداره ی بازرسی وزارت خارجه را بر عهده گرفت . دیگر مناصب او در این وزارتخانه دبیری و رایزنی جمهوری اسلامی ایران بود .
جلیلی در دوران ریاستش بر اداره ی بازرسی وزارت خارجه ، ۱۷ سفیر را اخراج کرده که برخی از آن به عنوان انقلاب در دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی یاد کردند .
وی پس از دوّم خرداد ۷۶ و تغییراتی که در وزارت خارجه اتّفاق افتاد ، به اداره ی آمریکای وزارتخانه منتقل شد و معاونت این اداره را بر عهده گرفت .
جلیلی در سال ۱۳۸۰ به دفتر مقام معظّم رهبری رفت و در سمت مدیریت بررسی‌های جاری دفتر رهبر انقلاب به ادامه ی خدمت پرداخت .
وی پس از انتخابات سوّم تیر ۸۴ به عنوان گزینه ی مطرح و موردنظر محمود احمدی‌نژاد رییس‌ دولت نهم برای تصدّی وزارت امور خارجه مطرح شد امّا بر اساس مصلحت ، اداره ی معاونت اروپا و آمریکای این وزارتخانه را بر عهده گرفت .
جلیلی در زمان حضورش در وزارت خارجه ارتباطش با دانشگاه را قطع نکرد و در دانشگاه به تدریس سیره ی سیاسی پیامبر اکرم (ص) پرداخت . وی همچنین مدّتی به عنوان استاد دانشکده ی اقتصاد و مدیریت دانشگاه صنعتی شریف فعاّلیّت داشته و در دانشکده ی علوم سیاسی دانشگاه امام صادق (ع ) نیز صاحب کرسی استادی است .
وی در حال حاضر دبیری شورای عالی امنیِت ملی و مسئولیت پیگیری موضوع هسته‌ای کشورمان را بر عهده دارد .